Them Crooked Vultures
Them Crooked Vultures. Ή αλλιώς, η ονειρική σύμπραξη μεταξύ των διεστραμμένων κιθάρων του Josh Homme (Kyuss, Queens Of The Stone Age), των λυσσαλέων τυμπανο-γρονθοκοπημάτων του Dave Grohl (Nirvana, Foo Fighters) και των κολλητικών μπασογραμμών του θρυλικού John Paul Jones (Led Zeppelin). Άραγε χρειάζονται συστάσεις; Τι να πρωτοπείς για τον καθένα1 Τεράστια κεφάλαια του rock και οι τρεις, συναντιούνται εδώ κάτω από την ευφυέστατη και τόσο ταιριαστή επωνυμία Them Crooked Vultures για να μας δώσουν το πιο βρώμικο rock άλμπουμ του τρέχοντος έτους, γεμάτο με φλεγόμενες εξάχορδες και απρόβλεπτα, ανήθικα ρυθμικά μέρη! Είναι όμως το ομώνυμο ντεμπούτο τους αντάξιο των μυρίων ονειρώξεων των απανταχού ροκάδων και των προσδοκιών αυτών από το 2005 και μετά, οπότε και πρώτο-ανακοινώθηκε τούτο εδώ το project;
Εξαρτάται. Αν περιμένατε ένα «ζεπελινικό» θηρίο βουτηγμένο στην ψυχεδέλεια ατυχήσατε. Για το απλό αμερικάνικο rock των Foo Fighters απλά ξεχάστε το. Αν πάλι είστε λάτρεις των Queens Of The Stone Age και ιδίως του άλμπουμ τους Songs For The Deaf, τότε καθίστε αναπαυτικά σε μια πολυθρόνα – κατά προτίμηση στο ημίφως – συνδεθείτε με τα ακουστικά σας (επιβάλλεται αν θέλετε να ρουφήξετε το μεδούλι του άλμπουμ) και… καλή απόλαυση! Και αυτό γιατί αν κάποιος ξεχωρίζει και φαίνεται να έχει καθοριστική επίδραση στον ήχο των Them Crooked Vultures, αυτός είναι ο Josh Homme. Όχι γιατί έχει αναλάβει σχεδόν αποκλειστικά τα φωνητικά, που από μόνο του σαν γεγονός – λόγω της ξεχωριστής bluesy, σχεδόν αισθησιακής εκφοράς του και του μοναδικού του φαλτσέτο – δημιουργεί μια πρώτη Stone Age εντύπωση. Είναι περισσότερο τα κιθαριστικά μέρη με τα οποία στην κυριολεξία πλημμυρίζει τον δίσκο, δίνοντας το στίγμα του και με το παραπάνω.
