Νίκος Μουρατίδης
Γεννήθηκα στην Νίκαια του Πειραιά και τελειώνοντας το σχολείο ανακάλυψα ότι δεν ήθελα να κάνω τίποτα άλλο από το να σπουδάσω σκηνοθεσία κινηματογράφου.
Μου άρεσε πάντα το σινεμά και το θέατρο. Είχα και τρέλα με τα εικαστικά. Δεν μπορεί, κάτι θα μου συνέβαινε! Ήμουν ένα παιδί από μια μέση συνοικιακή οικογένεια πού γοητευόταν από το περιοδικό Αρχιτεκτονική και διακόσμηση, από το μηνιαίο περιοδικό ΘΕΑΤΡΟ και το Σινεμά του Ρεντζή.
Σημειωτέον ότι στην οικογένεια δεν είχαμε κάποια καλλιτεχνική φλέβα για να μου κολλήσει το «μικρόβιο».
Κάτι με γοήτευε σ' αυτό που λέμε τέχνη. Για να καταλάβετε όταν κάναμε κοπάνα από το λύκειο και όλοι έτρεχαν στις καφετέριες εγώ πήγαινα σινεμά και μάλιστα σε ταινίες δύσκολες (Το μαγαζάκι της Κεντρικής Λεωφόρου, Ο άνθρωπος για όλες τις εποχές κ.α.). Όταν άλλοι πήγαιναν γήπεδο εγώ έτρεχα στο ΚΥΤΤΑΡΟ ν' ακούσω τον Σαββόπουλο και τους Socrates. Κι' όταν άλλοι κωλοβαρούσαν εγώ έτρεχα να δω παραστάσεις με την Παξινού, την Καρέζη και την Λαμπέτη. Έτρεχα να βλέπω Αραμπάλ στην ΣΤΟΑ στου Ζωγράφου, ή Μπέκετ στο ΘΕΑΤΡΟ ΤΕΧΝΗΣ, στο υπόγειο του Κάρολου Κουν.
Παράλληλα οι φιγούρες τις Marilyn Monroe και της Gilda ανακατεύονταν με τα πλάνα του Πολίτη Κέην και το αστείο πρόσωπο της Λούση Μπώλλ φτιάχνοντας ένα μαγικό πάζλ.
Επίσης κάτι άλλο πρωτόγνωρο για την εποχή και για την οικογένεια μας ήταν ότι στα 19 μου, απέκτησα την «ανεξαρτησία» μου φεύγοντας από το πατρικό στην Νίκαια και μετακομίζοντας στην Αθήνα. Ήθελα να δουλεύω και να σπουδάζω και η διαδρομή από την Αθήνα στην Νίκαια 4 φορές την ημέρα μου έτρωγε πολύ χρόνο.
Από εκεί και πέρα ακολούθησαν πολλά, διαφήμιση, δισκογραφία, θέατρο, τηλεόραση, ραδιόφωνο…….
Περισσοτερα εδώ http://www.nikosmouratidis.gr/newsite/biography.php
